อัลมิตรา
..๏ แนวรวงข้าวลู่เรียงเพียงลมผ่าน
แว่วกังวานผ่านต้นอันโอนอ่อน
เสียงหวีดหวิวพลิ้วเอนเห็นโยกคลอน
ยามลมย้อนหยอกเย้าต้นข้าวงาม
ดอกหญ้าปลิวลิ่วลอยคล้อยจากต้น
เหมือนหลุดพ้นพันธนาการอันเกรงขาม
ฟุ้งกระจายทั่วนาท่องฟ้าคราม
ระเริงตามความแรงแห่งสายลม
ใบเสียดสีมีเสียงเยี่ยงเพลงกล่อม
ดั่งถ้อยถนอมหัวใจให้สุขสม
ลำต้นลู่ลีลาน่าชื่นชม
ล่อล้อลมดุจระบำตามทำนอง
มวลนกน้อยขับขานผสานเสียง
ด้วยสำเนียงสูงต่ำยามกู่ก้อง
แล้วบินโฉบเฉี่ยวมาช่างน่ามอง
พร่ำเพรียกร้องพร้อมเพรียงบินเลี่ยงมา
ดวงตะวันลับหาย ณ ปลายทุ่ง
ต่างหมายมุ่งกลับรังยังเคหา
แล้วแยกย้ายจากฝูงมุ่งนิทรา
1167
10
0
หน้าส่วนตัว
