บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก
หนทางช่างไกลนัก
ทั้งคนรักก็ผลักไส
อนาถสังวาสใด
ก็ช้ำในหัวใจตรม
โอ้หนอชีวิตรัก
สุดจะหักห้ามและข่ม
อาลัย..ใจจ่อมจม
ได้แต่ก้มหน้าฝ่าฟัน
ก้าวไปหายใจอยู่
แม้จะรู้ว่าไหวหวั่น
หยุดยั้งในบางวัน
เพราะสุดกลั้นบ่อน้ำตา
ถนอมกายใจไว้
จุดฝันใฝ่ยังไกลท่า
หลงรักหนักอุรา
เคยแกร่งกล้ามาลงแดง
สู้ต่อเถิดสหาย
ยังมิตายต้องกล้าแกร่ง
เหนื่อยหนักพักเอาแรง
แดดส่องแสงมาแข่งกัน
มิต่างดอกนะเพื่อน
ผ่านปีเดือนร่วมรังสรรค์
ก้าวไปในคืนวัน
จงมุ่งมั่นนิรันดร
--------------------
บ้านวรรณกรรมคนตัวเล็ก
๒๘ มีนาคม ๒๕๔๙
1558
5
0
หน้าส่วนตัว
