นั่งมองเกร็ดหิมะขาวแสนบริสุทธิ์ เปรียบประดุจไหมสีขาวที่พราวแสง เจ้าช่างดูบอบบาง ล่องลอยลิ่ว ไร้เรี่ยวแรง ปลิดปลิว แก่วง กวัดไกว ใครๆมิชักพา ฉันเดินทางมาไกลแสนไกล เก็บเกี่ยวประสบการณ์สู่หัวใจอันเหว่ว้า รู้ว่าเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่จะได้ไขว่คว้ามา แต่ต้องแลกกับการเวลา การอคอยและหัวใจ แค่สาว 18 ตัวเล็กๆคนหนึ่ง ข้ามน้ำ ข้ามทะเลไปถึงด้วยความหวังอันยิ่งใหญ่ อยู่กับคนแปลกหน้า แปลกภาษา เหว่ว้าใจ ต้องปรับตัวกับชีวิตในโลกใหม่ ด้วยใจมั่นคง