เจลใส
.....ฉันจำไม่ได้หรอกว่าเราได้พูดคุยกันวันที่เท่าไหร่
แต่ที่รู้ๆฉันเป็นฝ่ายเข้าไปคุยกับคุณก่อน และคุณเองก็ไม่ค่อยจะมีเวลาเสวนากับฉันอีกด้วย จนฉันต้องไปหาเพื่อนคนอื่นคุยต่อ.. เป็นอย่างนี้ได้สักสองสามวัน
ตอนแรกฉันไม่ได้แคร์หรือสนใจเสียด้วยซ้ำ ว่าคุณจะคุยกับฉันหรือไม่?
ฉันคิดว่าช่างเถอะ ยังมีคนอีกเยอะแยะที่อยากคุยกับฉัน และมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ แต่ทว่าทุกๆครั้งที่ฉันพบคุณฉันจะต้องเข้าไปทักทายก่อนเสมอ
แล้วเราก็ได้พูดคุยกันมากขึ้น ฉันเริ่มรู้ว่าที่คุณไม่ค่อยจะตอบบทสนทนาของฉันเป็นเพราะ คุณมัวยุ่งอยู่กับการทำงานนั่นเอง เอาเป็นว่าฉันขอโทษละกันที่คิดว่าคุณหยิ่ง ฉันรู้สึกว่าเราจะคุยกันถูกคอนะ เป็
961
0
0
หน้าส่วนตัว
