เพียงพลิ้ว
เพราะความรักภักดีมีความหมาย
เฝ้าซึ้งสายอาทรแต่ก่อนหลัง
พาหัวใจผูกติดอนิจจัง
ดักดานขังเจ่าจุกกับทุกข์ตรม
เก็บสายใยใส่รู้สึกผลึกมั่น
เก็บผูกพันห่วงหามาห่อห่ม
เก็บทุกสิ่งยิ่งหนาวร้าวระทม
เก็บอารมณ์ลึกสุดอยากหยุดคิด
ช่างอ่อนไหวไม่นิ่งทุกสิ่งอย่าง
ช่างเคว้งคว้างยิ่งทุกข์ยิ่งผูกติด
ช่างล้าเหลือเมื่อใจไม่มีทิศ
รู้ถูกผิดหากเมินหน้ามิกล้าทำ
รอยระทมห่มใจไกลเกินหยั่ง
รอยรักฝังล้ำลึกรู้สึกระส่ำ
อีกกี่หนทนยอกระลอกช้ำ
เก็บทุกคำเคยอ้อนออดกอดแนบใจ
เหนื่อยกับการก้าวตามความรู้สึก
ยิ่งเจ็บสึกสับสนคนอ่อนไหว
ทั้งขมหวานบานปลายขยายไกล
ความเป็นไปวันรักร้างคงค้างคา
คงสักวันบรรเทาเงา
1745
18
0
หน้าส่วนตัว
