ปราณรวี
ต้องทำงานตั้งแต่เช้าจนย่ำค่ำ
ฟ้ามืดดำก็ยังจ้องคอยมองหา
พร้อมศรรักแบกไปทุกเวลา
เพื่อแผลงหาสองใจให้พบกัน
งานของหนูจึงหนักพักผ่อนน้อย
งานที่คอยประสานใจให้สุขสันต์
ให้ความรักถักใจสองครองคู่กัน
สร้างสัมพันธ์รุดไป..ไม่โรยรา
จึงเหนื่อยนักขอพักนิดคิดเท่าไหร่
ขอเพียงได้งีบนอนตอนเมื่อยล้า
เมื่อหมดง่วงล่วงไปในเพลา
จะกลับมาทำหน้าที่อย่างดีจริง
หนูอยากให้คนรักกันทั่วทั้งโลก
หายเศร้าโศกเสียใจในทุกสิ่ง
รักกันแล้วไม่แคล้วคลาดหรือกวาดทิ้ง
ความรักสิงหัวใจ..ไม่เปลี่ยนแปลง
แต่ตอนนี้หนูง่วงนอนถอนไม่ขึ้น
ไม่อาจฝืนบินไปใช่หน่ายแหนง
กลัวผิดพลาดพลั้งไปใจหมดแรง
รักจะแหว่งขาดวิ่น..สิ้นรักจริง.
1440
18
0
หน้าส่วนตัว
