แก้วประเสริฐ.
พิณครวญ แว่วพิณครวญพร่ำเพรียกดุจเรียกหาประสานมากับขลุ่ยคลอล้อลมหวนกลิ่นบุปผาอวลตลบเคล้าอบอวลพฤกษ์ไพรล้วนโอนเอนเน้นเสียงลม เสียงสลับนับตะวันพลันชิงพลบผ่านอวลตลบแผ่วสล้างกลางป่าห่มมิอาจกั้นน้ำเสียงเบี่ยงหมายชมซาบภิรมย์ชื่นฉ่ำย้ำสราญหทัย ดวงจันทรโผล่ล้อทอขอบฟ้าสอดสายตามองหาคราแสงไสวจวนค่ำแล้วเย็นเยือกเกลือกภายในหรือผีพรายหยอกเย้าเฝ้ามองเมียง ดอกลั่นทมขาวพร่างกลางใบต้นอวลระคนหอมเย็นเน้นเคล้าเสียงดารดาษดอกไม้ป่าหาเอนเอียงสุดหลีกเลี่ยงโหยหวนชวนป่วนใจ เสียงทำนองสูงต่ำพร่ำประสานจิตเบิกบานหรือเศร้าเฝ้าเป็นไฉนด่อมต้นเสียงเมียงมองสองตาไปมีแต่ใบกิ่งไผ่ให้เสียดสีกัน พิณและขลุ่ยคงเศร้าจ
3060
10
3
หน้าส่วนตัว
