โอ้ละหนาหัวใจของเรานี้ คงแต่มีหน้าเขาเฝ้ามาหลอน ได้ใกล้ชิดนิทแนบฟ้าคิดครานอน เกี้ยวกอดหมอนนอนชิดใกล้ใคร่เป็นเธอ อั้นอกคราเวลาใกล้ใฝ่บอกรัก กลัวซ้ำหนักจักไกลไม่เสนอ ไม่พกพามาใกล้หนาใจเธอ อุราเอออกอั้นยามสบตา จึงแอบเอาเฝ้ารักกักเก็บไว้ เกี้ยวเธอในฝันตลอดกอดเก็บหนา เอ่ยว่ารักหนักหน่วงปากฝากทุกครา ความลับลาว่าในฝันฉันรักเธอ ...ความรักเป็นสิ่งที่สวยงาม...แม้นเรามิได้ครอบครองคนที่เรารัก...แต่เราก็มีความสุขในอีกมุมหนึ่งของความรักที่ยากจะอธิบาย