ไปถูกฝน หนาวสั่น ย่านสยาม
เจอเด็กเด็ก ใจงาม ตามเป็นห่วง
สละเสื้อ คลุมให้ ได้อุ่นทรวง
แล้วแถมพ่วง ด้วยกาแฟ แหมช่างดี
นึกนิยม ชมชื่น ถึงพื้นฐาน
ผู้จัดการ อบรม บ่มวิถี
รู้จักให้ น้ำใจ ใฝ่ไมตรี
ช่วยคนที่ ทุกข์ร้อน ให้ผ่อนคลาย
แค่เมตตา กรุณา อย่าเบียฬเบียด
ไม่รังเกียจ แบ่งชั้น มันน่าหน่าย
ยุติเถิด นะท่าน อันตราย
เรื่องเลวร้าย จะไม่สิ้น แผ่นดินเรา
ขอประกาศ ผ่านไป ให้ได้รู้
ยังมีอยู่ ความดี ที่แลเห็น
จะอยู่แห่ง หนใด ใช่จำเป็น
ดีจะเด่น ขึ้นได้ อาศัย เรา
ช่วยช่วยกันนะครับ