***หยาดพิรุณพร่างพรมห่มพิภพ
เพียงหยดย้อยกระทบลงกลบหิน
อีกหยาดกระจายแจกแทรกดิน
ลมเหนือเจือรินระรานใจ***
***ลมใดเมฆินทร์ขอบรอบนภา
ตั้งเค้าเย้ากายาหวั่นไหว
ระริกร่านซ่านจินต์สักปานใด
โปรดเถิดส่งใครมาเคียงครอง***
***คร่ำครวญคะนึงจิตคิดหนัก
ความเอ๋ยความรักจักหมอง
เปรยพิรุณสิ้นแล้วซึ่งชนปอง
เร่งพินิจตริตรองมองตน***
***จริงหรือคือชายที่พ่ายรัก
เจ็บจริงช้ำหนักสักกี่หน
กำสรวลโศกเศร้าเคล้าระคน
เพลงครวญ ณ หยาดฝนจึงหล่นโปรย***