รินทรัฏฐ์
ปลายปากกาเขียนบรรยายปลายความฝัน
ความผูกพันธ์ช่วยระบายปลายความเหงา
คิดถึงเธอเพ้อรำพันวันของเรา
ซึ่งรักเร้าแรงฝันจนสั่นคลอน
ปลายความฝันไหวหวั่นด้วยฝันร้าย
รักสลายกลายเป็นเศร้าเฝ้าหลอกหลอน
หากสวรรค์มีจริงขอวิงวอน
ประทานพรให้รักประจักษ์ใจ
แสงสว่างกลางฟ้าเจิดจ้านัก
แสงแห่งรักใกล้ดับรับแรงไหว
แสงจากดาววับวาวพราววิไล
เทียบแสงใจไม่มีเหลือเมื่อตรอมตรม
หยดน้ำค้างพร่างพรูสู่ผืนดิน
ความเหน็บหนาวเกาะกินสิ้นสุขสม
ปล่อยหัวใจท้าทายกับสายลม
จึงขื่นขมเจ็บซ้ำชอกช้ำใจ
หนทางรักมืดมนจนมืดมิด
ไม่มีสิทธิ์ก้าวพ้นความหลงไหล
แสงสว่างอย่างที่เห็นเป็นเช่นไร
บอกได้ไหม บอกให้ใจได้รู้ที