แทนคุณแทนไท
...๑...
เด็ดดอกไม้ดอกหนึ่งมาพึงปลอบ
จากข่ายขอบมอบความนัยใช้ใจเผย
ถึงจะซ้ำ คำอ้างอย่างที่เคย
วอนอย่าเพิ่งเฉยเมย เคยผูกพันธ์
...๒...
อยากเทคแคร์ดูแลใจไม่ให้ห่าง
เกรงความรักจักจางเพราะห่างนั้น
หากใกล้กายเหมือนใจเราใกล้กัน
คงได้นอน...เสพย์ฝันกันทั้งคืน
...๓...
นั่นคือความฝันชื่น ณ คืนหนาว
ทั้งที่ทุกย่างก้าวยังขมขื่น
เธอคือฟืนไฟฝันของวันคืน
ที่อุ่นความ ขื่นขืน อันทรมา
...๔...
จึงผูกสร้อยร้อยกวีนี้มามอบ
ขอบคุณทุกปลุกปลอบยามปวดปร่า
ยินดีนักมีรักเธอ มาพันธนา
เป็นของขวัญชั้นฟ้าอันพร่าพราย
...๕...
แม้วันนั้นผันผ่านมานานนัก
แต่ความรักแรกเอ่ยมิเคยหาย
ฝันไหนจักตกพลัดกระ
2982
7
0
หน้าส่วนตัว
