พุด
http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song4258.html
เขา..ชายหนุ่มผิวคร้าม ร่างเพรียว
นัยน์ตานิ่งสงบราวแฝงมรกตน้ำงามสีอำพัน อันแสนล้ำลึก
กำลังเอนกายนอนในเก้าอี้หวายสานละเมียด
เคียงนอกชานวิมานนาวิมานบัว
ในยามฟ้าสลัวโพล้เพล้
ที่..
ทั่วทั้งฟากฟ้าท้องนภาเบื้องบนนั้น
พลันแปรสีกลายแสง
เป็นสีส้มอมชมพูหวานแอร่มแสนแจ่มจรัสเจรืองใจ
แสงสุริยากำลังโลมไล้จับร่างนั้น
ให้ผิวสีสุกปลั่งดั่งสีทองแดงเช่นเฉกเดียวกัน...
เขา..ทอดตาเศร้าซึ้งเงียบงัน ราวตกในภวังค์ฝัน
ไปยังบึงบัวไสว
อันกำลังอวดดอกพร่างพราวสีขาว นับพัน ประชันชูช่อ
บ้างแย้มนวลลออหวานบานตระการ
บ้างคลี่กางกลีบเกสร
ราวรอมวลหม
1131
5
0
หน้าส่วนตัว
