๏ ละมุนโลมโฉมฉายพระพายพัด ลมเลาะลัดเลียมล่วงเรียมหวงแหน ตระกองกรอ้อนคำกระทำแทน ครุ่นคุมแค้นขุ่นขึ้งเรียมหึงลม วายุชิดสนิทเนื้อเหนือพี่แนบ คงคิดแอบโอบชื่นอกขื่นขม นิ่มเนื้อน้องหมองไปเอ๊ะใครชม เรียมระทมแทบตายเสียดายนวล สัมผัสลมจมประหวัดประหวั่นจิต สัมผัสชิดชักจะพลิกจะผันผวน สัมผัสใจใคร่จะเปลี่ยนจะแปรปรวน สัมผัสยวนหยอกสะทกสะท้านใจ ละมุนโลมโฉมเฉลาเฝ้าสัมผัส ฉะอ้อนอรรถเอ่ยคำรำพันไข ที่เฝ้าหวงห่วงเหลือเพราะเยื่อใย รอประลัยทำประลาตจึงขาดกัน ฯ ๑๖ กรกฎาคม ๒๕๔๘
1357
3
0
หน้าส่วนตัว
