กุ้งหนามแดง
ในวันหนึ่งมโหสถกับพวกเพื่อน
เล่นกันเกลื่อนสดใสในสนาม
เหล่าเด็กน้อยเห็นเหยี่ยวคาบเนื้อชิ้นงาม
จึงวิ่งตามอยากได้เนื้อเหลือคะนอง (๒๓)
ทั้งหกล้มหกลุกจุกหน้าเขียว
แต่ตามเหยี่ยวไม่ทันกันทั้งผอง
มโหสถออกวิ่งไล่ได้สมปอง
ตะโกนก้องเสียงดังพลังแรง (๒๔)
เหยี่ยวตกใจปล่อยเนื้อสิ้นแล้วบินล่วง
เด็กทั้งปวงชอบใจไม่แอบแฝง
กำลังดีมีปัญญาพาแสดง
เมตตาแฝงเว้นฆ่าสัตว์ตัดชีวา (๒๕)
ราชบุรุษเห็นการรายงานข่าว
เล่าเรื่องราวทูลตรงคงเนื้อหา
เสนกะคัดค้านคำตามตำรา
ด้วยส่วนลึกเกรงว่าจะมาแทน (๒๕)
ด้วยบุญญาวาสนาของทารก
จึงวิตกอำนาจตนปนหวงแหน
ปัญญาเขาสูงเกินเทียบเหยียบเราแบน
จะขาดแคลนลาภยศลดกำนัล (๒๖)
1714
4
0
หน้าส่วนตัว
