White roses
อันความรักไร้พรมแดนแนบแน่นนัก
มอบความรักความอาลัยโหยไห้หา
บุพเพสร้างเสกสรรค์รักนำพา
อานุภาพเหนือกว่าสิ่งอื่นใด
ติดปีกใจบินนำข้ามขอบฟ้า
แม้นมหาสมุทรสุดกว้างใหญ่
รักโบยบินหลีกลี้หนีข้ามไป
ใจชิดใจเคียงคู่อยู่นิรันดร์
พรมแดนแห่งความรักมักยิ่งใหญ่
แต่พรมแดนแห่งหัวใจสุดไหวหวั่น
กำแพงหนามองข้างหน้าล้วนหมอกควัน
ยากด้นดั้นทะลุผ่านด่านออกไป
หากบุพเพสันนิวาส..วาดเราสอง
รักคงต้องแนบชิดสนิทใกล้
แม้นภูผาสูงชันฝ่าฟันไป
พังทลายด้วยนิยามความศรัทธา
หากมาตรแม้นบุพพเพไม่เสริมส่ง
รักก็คงแรมร้างห่างวาสนา
ถึงอยู่ใกล้เหมือนห่างหายไกลสายตา
ไม่นำพาให้ชวนชิดสนิทใน
อันความรักนั้นเป็นสิ่งมากม