หน้าส่วนตัว
เดือนคล้อยแล้วแก้วตาขอลาล่วง
แม้นจะห่วงขวัญเจ้าจะเหงาหงอย
ราตรีกาลผ่านคืนฉันยืนคอย
จนใจน้อยนี้ทรุดหยุดเรี่ยวแรง
เพียงเท่านี้ขวัญเจ้าเราให้ได้
เพียงหัวใจหนึ่งซึ่งรั้นกำแหง
อนิจาดอกโศกลมโบกแกล้ง
ร่วงลงแห้งบนลานกาลเวลา
ฉะนั้นแลแขไขก่อนใจจร
ฉันอาวรณ์ร่ำไห้ในห่วงหา
อยากกอบเกี่ยวเกี้ยวดอกที่หลอกตา
มาแซมปักอุราก่อนลาลับ
เดือนวาดเส้นเร้นลายแห่งสายริ้ว
ดอกปลิดปลิวเปล่าร้างทางลมขับ
เหลือแสงดาวพราวพร่างจางระยับ
แต้มประดับ วันเงียบที่เยียบเย็น..
901
3
0
