ผีเสื้อน้อย ลอยละล่อง ร่อนถลา กุสุมา กลีบบาง พลิ้วปลิวไสว เจ้าปีกสวย ดอมดม ชมชื่นใจ ดูดดื่มไซ้ จนอิ่มหนำ สำราญทรวง สุธาหวาน ปานน้ำตาล ที่ลิ้มรส พอดูดหมด หยดน้ำหวาน ที่แสนหวง กระพือปีก ลาจากเกสร ทั้งรวง พอตักตวง ลวงให้ช้ำ ก็บินไป ไยสวรรค์ สาปฉันเป็น ดังเช่นบุปผา เหล่าภุมรา เชยชม สมใจหมาย ก็ทอดทิ้ง ให้เปล่าเปลี่ยว อย่างเดียวดาย เป็นดอกไม้ กลางดิน ที่ถูกลืม
1107
3
0
หน้าส่วนตัว
