พุด
เดือนหมองดาวร้องไห้
ดวงดอกไม้หุบกลีบฝัน
มายาชีวิตนิจนิรันดร์
เพียงฝันวันผ่านกัปป์กาลรอ
พรายฝนหล่นพรากฝากจำ
รินร่ำรอยใจใครหนอ
หลงวนเวียนว่ายหมายพ้อ
แค่รอเมตตาฟ้าดิน
เพรงพรหมชะตาฟ้าลิขิต
ชีวิตงดงามมิสิ้น
หลอมจิตรวมใจดั่งจินต์
ชื่นชีวินชั่วชีวันขวัญภักดิ์.....!
จันทร์กระจ่างฟ้า
นานแล้ว...ไม่ได้จุดเทียนวับแวมบนระเบียงบน
คืนนี้กับฟ้าหลังฝน กับ สายลมเย็นที่พลิ้วแผ่ว..
จุดเทียน วางไว้ในโคมแก้ว วะวับวาว พริบพราว ระริกไหว
ล้อเล่นลม ดั่งแสงหิ่งห้อย..
ฟ้ายังดูฉ่ำฝน....หนาวกมล หนาวร่าง จนต้องหยิบผ้ามาคลุมไหล่
ในเงามืด..เห็นลั่นทมชมพู ชูช่อพราว เผยอแย้ม