ช็อกโกแล็ต
ได้แต่ยืนยิ้มอยู่ห่างๆ
เหมือนมีสายใยบางๆกั้นระหว่างเราเอาไว้
กอบเก็บความว่างเปล่า...อัดแน่นในใจ
คิดถึงฉันบ้างไหม...เพื่อนคนไกล..ช่วยบอกที
ใจหายเหมือนกัน
กลัวว่าเวลาลามันจะพาให้เธอลืมฉันคนนี้
ไม่เป็นไรๆ..บอกกับหัวใจ..แต่ก็อ่อนล้าเต็มที
ไม่รู้จะพูดยังไงดี..กับความรู้สึกที่มีอยู่เต็มหัวใจ
มองไปทางไหนก็ดูว่างเปล่า
สองเท้า...ไม่รู้จะก้าวไปทิศไหน
เลยได้แต่ก้มลงกอดเข่า...ให้ความเหงากัดกินหัวใจ
นี่ฉันเป็นอะไร...อ่อนแอมากใช่ไหม...คนดี
ได้แต่หวังว่าเพื่อนคนไกล
ยังจำกันได้บ้างไหม...หายไปนานขนาดนี้
ความผูกพันที่ดูแข็งแรง...แต่สัมผัสได้แผ่วเบาเต็มที..
ก็คอมมันเจ็งนี
1283
6
0
หน้าส่วนตัว
