บินเดี่ยวหมื่นลี้
..๏ สายลมแผ่วพลิ้วไหวในคืนหนาว
ฟากฟ้าพราวดาวเดือนเป็นเพื่อนฝัน
เพลงพนาเจื้อยแจ้วแว่วรำพัน
ห่มแสงจันทร์ทอใจยามไกลนาง
เก็จน้ำค้างพร่างพรมประโลมพฤกษ์
ความรู้สึกคุ้นคล้ายในหลายอย่าง
แววตาใคร?กันหนอพอรุ่งราง
งดงามดุจน้ำค้างกลางตาวัน
มวลไม้ป่ายามเช้าเคล้าสายหมอก
น้ำค้างหยอกยอดหญ้าพาสุขสันต์
งามมาลีแสนงามยังคร้ามครัน
เมื่อเทียบกันในงามนุชบุษา
สุวคนธ์กลิ่นหอมยังยอมพ่าย
เทียบหอมกายเจ้าจอมนั้นหอมกว่า
น้ำผึ้งหวานฤๅเทียมพจน์รจนา
อัปสราแห่งป่าเขาลำเนาไพร
สายลมแผ่วพลิ้วไหวในคืนหนาว
ฟากฟ้าพราวดาราพฤกษาไสว
ก่อนนิทราจักอธิษฐานทุกวารไป
ขอคนไกลหวนคืนเหย้าคราหนาวเยือน๚ะ๛