พิมญดา
เพียงเพราะฉันหญิงสามัญธรรมดา
เพียงเพราะว่าอารมณ์พาฉันหวั่นไหว
เพียงแค่เผลอเห็นเธอเดินจากไกล
เพียงน้ำตามันไหลใจเจ็บเกิน
ฉันคงไม่ใช่คนทนทุกอย่าง
ฉันเลยร้างทางรักอย่างห่างเหิน
ฉันยังจดยังจำวันเธอเมิน
ฉันเผชิญความเดียวดายพ่ายเพราะเธอ
คนอย่างฉันมันก็แค่คนใจง่าย
คนใจพ่ายเลยต้องแพ้แย่เสมอ
คนอย่างฉันหรือจะสู้คนใหม่เธอ
คนที่เจอแทงข้างหลังอย่างตั้งใจ
ใจที่เจ็บเก็บในอกตกหลุมช้ำ
ใจเพี้ยงพล้ำเพราะเชื่อคำทำกันได้
ใจดวงน้อยโดนเธอสอยแล้วทิ้งไป
ใจเอ๋ยใจใยขี้แยแพ้ใจคน
อ่อนแอเพราะท้อแท้แพ้ทางรัก
อ่อนใจหนักเพราะว่ารักทำสับสน
อ่อนทางโลกหลงเชื่อคำช้ำกมล
อ่อนคำคนหลอนหลอกบอกรักลวง