ไม่ต้องพูดคำนั้นอีกได้ไหม
หากไม่ได้มาจากใจแค่พลั้งเผลอ
อย่าทำให้ใจฉันเฝ้าพร่ำเพ้อ
เฝ้าละเมอคิดฝันไปวันวัน
คิดแค่เพื่อนก็โปรดทำเหมือนเป็นเพื่อน
ฉันจะได้เตือนตัวเองไว้ให้มั่น
กรุณาออกไปให้ไกลกัน
อย่ามาแตะต้องตัวฉันเหมือนผ่านมา
อย่าจับมือถือแขนกันดังครั้งก่อน
อย่าทำเป็นแกล้งออดอ้อนให้ฝันหา
หากไม่เคยมีฉันอยู่ในสายตา
ก็โปรดไปให้พ้นหน้าอย่าแกล้งกัน