แก้วประเสริฐ
ทิวทุ่งลับกลับเลือนลา
ระลอกคลื่นสั่นพลิ้วริ้วแนวทุ่ง
ประกายรุ้งอาบซ่านเฉิดฉันท์สาย
ละอองโปรยหยาดฝนดูพร่างปราย
เกล็ดแก้วรายหลากสีคล้ายมีแวว
วับวาววามงามเพชรเม็ดแสงผ่อง
สุรีย์ส่องหยดน้ำอร่ามแพรว
บนพฤกษาท้องทุ่งมุ่งสู่แนว
ลมโชยแผ่วสั่นระริกพลิกอารมณ์
หลังฝนสลายคล้ายชีวาคราบรรเจิด
หมู่เมฆเปิดเพริศสล้างกระจ่างสม
ฟ้าสดใสไร้มายาเมื่อเชยชม
สุดภิรมย์แสนระรื่นชื่นฤดี
พลิ้วไสวปลายรวงข้าวเคล้าลมทุ่ง
แสงสีรุ้งพุ่งวาบอาบกระจ่างศรี
ไหวโอนเอนระเนนน้าวเคล้าชีวี
กลิ่นข้าวที่อุ้มท้องผ่องแผ้วโชย
สายสวาทพาดฝันพลันหวน