พ*ภาพวาด
จำไออุ่น ของพ่อได้ ตอนใกล้ตาย
มันเกือบสาย เหมือนมีใคร มายื้อแย่ง
มือหนึ่งดึง ฉุดกระชาด รากอย่างแรง
มือเหี่ยวแห้ง ส่งไออุ่น ดึงกลับมา
ลืมตาตื่น เห็นพ่อยืน อยู่ข้างเตียง
หันหน้าเอียง เมียงมอง สบสายตา
สือสายใย พ่อส่งให้ ทางกายา
ผ่านเวลา นาที ชีวีตาย