msg ที่เคยส่งให้ ยังเก็บไว้อ่านเวลาเหงา เลยรับรู้ได้ถึงความห่วงใยเสมอ แต่มาวันนี้เธอเงียบเฉย..ไร้แววเอ็นดู ฉันที่นั่งรออยู่ก็เผลอใจไปกับลม ก็เพราะรักที่พานพบมันฉาบฉวย พอนานไปเริ่มเลอะเลือนหาย ความรู้สึกดี-ดีเริ่มกลับกลาย เป็นฝันร้าย.....หลอกหลอนอยู่เรื่อยมา เมื่อไรจะใช้ความผิดหวัง เป็นบทเรียนสอนใจเวลาเหงา ได้แต่เฝ้าถามใจตัวเองให้ค้นหา นานแล้วน่ะ..เวลาผ่านไปไกลลับตา ไม่มีแม้วี่แวว...ความเข้มแข็งที่เกิดขึ้นในจิตใจ