พุดพัดชา
เขา.......นิ่ง...สงบ...อ่อนโยน...และพูดช้าๆ
เขา.......ก้าวเข้ามา นิ่งสนิทอยู่ในใจของฉัน มานานปี
เขา.......ที่..ไม่เคยแสดงอารมณ์ใดใด
ไม่ว่าจะเศร้า สุข ทุกข์ตรมเพียงไหน ทางคำพูด
เขา.......ที่มีแต่แววตาเท่านั้น ในบางครั้ง
ที่บ่งบอกให้รู้ว่า ดวงใจแสนช้ำโศกตรม
เขา.......ที่ทำให้ฉันแสนซาบซึ้งใจ
ในน้ำใจอันมากมาย ที่เกิดมาเป็นผู้ให้ไร้ร้องขอ
เขา.......ที่มั่นคง หนักแน่น อดทน ทุ่มเท
และไม่ยอมแพ้พ่ายต่ออุปสรรคทุกสิ่งที่ขวางหน้า
เขา.......ที่เชื่อว่า..คุณค่าของความดี เท่านั้นจะชนะใจ
ของใครบางคนที่เขารักยิ่งชีวิต..