สายน้ำแห่งรัก
กี่ล้มระทมทุกข์จึงพบสุขแสวงหา
ต้องช้ำอีกกี่คราจึงรู้รักปักแห่งไหน
กี่ก้าวที่ต้องกล้าเผชิญฝ่าและมุ่งไป
กี่วันกี่เดือนไซร้จึงสมหวังดั่งใจรอ
แม้นเชื่อศรัทธามั่นแต่คืนวันที่นานเนิ่น
เหนื่อยนักเหนื่อยเหลือเกินจนจิตใจใคร่ย่นย่อ
พอแล้วพอแล้วนะเกินที่จะฝ่าฟันต่อ..................
ขอพักเพื่อเฝ้ารอให้หายเหนื่อยจากเดินทาง
จนกว่าวงล้อแห่งชะตาแต่งให้ฝันต่อ
จนกว่าจะหายท้อจะอยู่นิ่งไม่ถากถาง
เมื่อถึงซึ่งวันนั้นฉันจะมั่นลุกเดินทาง
ค่อยก้าวและค่อยย่างค่อย-ค่อยฝ่าล่าฝันตน
.....บางครั้งก็เหน็ดเหนื่อยเหลือเกินกับการเดินทางค้นหา ขอพักหน่อยละกันเพื่อจะได้มีเวลาทบทวนถึงชีวิตที่ผ่านมา และชีวิตที่ก
1262
1
0
หน้าส่วนตัว
