อยากเอนหลังพิงต้นพร้าวปลอยความร้าว...ฝากชายฝั่งลอยหัวใจที่...พ่ายพังพร้อมความหวัง..ที่เลื่อนลอย....ชมความงามในหมู่เมฆวานลมเสกความ..เหงาหงอยเปลี่ยนเป็นฝันที่ล่องลอยสู่ฝั่งใจ..น้อย..น้อย..ของบางใครใครก็ได้สักคนหนึ่งได้รับรู้ซึ้งซึ่งความอ่อนไหวฝากลมเล..พัดเห่ไป...ฉันหนาวหัวใจ..รู้ไหม..ทะเล....