แดนไกล ไลบีเรีย
บทเพ้อพร่ำในค่ำหนาว
ลมหนาว......
พัดอ่อนอ่อนอยู่นานยาวหลายคราวค่ำ
ไล้ลมลิ้วผิวเนื้อต้องเนื้อช้ำ
แหละหัวใจเจ็บประจำอยู่นานนัก
จึงลมหนาวคราวก่อนย้อนความว่า
ใครคือคนที่ข้าเคยรู้จัก
ใครที่ข้าปรารถนาจะทายทัก
และใครใดที่ข้ารัก ข้าคุ้นเคย
วันเวลาเก่าเก่ายังย้อนย้ำ
ความรู้สึกหวนคำเคยเอื้อนเอ่ย
บทความรักกำหนดบทลงเอย
ใต้ความเฉยช้าช้าของอารมณ์
อาจไม่ทันรู้สึก ทันนึกคิด
จึงความรักกระชากชีวิตให้ติดหล่ม
แหละแม้แต่หยาดหนาวที่ร้าวลม
ยังมิอาจห้อมห่มให้อุ่นไอ
ในค่ำหนาว คืนนั้น
คนรักของความผูกพัน เขาไปไหน
เพียงที่ข้าเคลิ้มอยู่
1446
0
0
หน้าส่วนตัว
