เพชรพรรณราย
ลมหนาวมาพาเหงาแสนเศร้าหมอง
หนาวนวลน้องครองคู่ดูอ่อนไหว
อยู่คนเดี่ยวเปลี่ยวเปล่าเหงาหัวใจ
ทนหมองไหม้เฝ้าใฝ่วันนับวันรอ
ฝนเริ่มซากล้าเติบใหญ่ในท้องทุ่ง
กลิ่นโคลนฟุ้งสาบควายยังกรายก่อ
เหลือรวงข้าวราวแพรทองคล้องถักทอ
น้ำแห้งบ่อพอไหลให้หมู่ปลา
นั่งผิงไฟให้หายหนาวคราวลมหวน
เฝ้าคร่ำครวญรัญจวนใจใฝ่ฝันหา
อุ่นเพียงกายใจชายหนาวร้าวอุรา
มันหนาวกว่าลมลิ่วผ่านผิวกาย
ร้าวใจนักสุดหักห้ามน้ำตาร่ำ
วันเก่าย้ำจำตรึงคะนึงหมาย
เคยคลอเคลียเคล้าคู่อยู่ไม่วาย
บัดนี้หายวายจากเจ้าพรากไกล
ทุ่งรวงท้องคล้องมือถือสัมผัส
สอนตวัดจัดเคียวเกี่ยวข้าวไว้
ร่วมผิงไฟให้อุ่นทั้งกายใจ
สลักรักปักษ์ฤทัยในสัญญา
1083
4
0
หน้าส่วนตัว
