วิจิตร
วันหนึ่งเธอมากับตระกล้าใบสวย
บอกฉันให้ช่วยซื้อหน่อยจะได้หมด
ซื้อไปกินมากมากเธอจะได้ลด
ขนมสีสวยสดนั้นเธอทำเอง
แต่ฉันก็หัวเราะและพูดอวดเบ่ง
ฉันก็เก่งทำขนมเองเหมือนกัน
ขนมครกทำด้วยทรายโน้นดูนั้น
ฉี่ฉันเมื่อตอนกลางวันเองละเธอ
เธอยิ้มและยื่นตระกล้าส่งมาให้
บอกฉันพาเธอไปตลาดที
รายการที่เธอจะซื้อของมากมี
เธอจึงให้ตัวฉันนี้มาช่วยถือของ
พอมาถึงตลาดสดที่ริมคลอง
จึงได้มองเห็นลูกตำลึงสีสุกใส
เธอเด็ดมามีเขียวแดงปนกันไป
ฉันยื่นตระกล้าส่งให้ดูเข้าที
เธอบ่นไปเก็บไปมือก็พลางชี้
ว่าตัวฉันนี้เป็นพ่อไม่เอาไหน
ปล่อยให้แม่เก็บคนเดียวอยู่ได้ไง
เดี๋ยวกลับไปไม่มีของอร่อยทาน
เธอพาฉันจับจ่า