burst
เงยหน้ามองฟ้าเห็นหน้าเธอ
ก้มลงกลับเจอความตกต่ำ
สิ่งหนึ่งรู้ซึ้งไว้ใส่ใจจำ
คือความจริงที่กลับทำร้ายจิตใจ
เสี้ยวลึกความรู้สึกที่พึงมี
คือรู้สึกดีดีและสดใส
เมื่อมีเธอเคียงข้างร่วมทางไป
ลอยอยู่บนฟ้าไกลดุจดวงดาว
ลืมตามองเราอย่างเศร้าโศก
ความจริงของโลกกลับปวดร้าว
น้ำตากระเซ็นเป็นทางยาว
นอนนิ่งเหน็บหนาวเพียงลำพัง
เมื่อเท้าติดดินกินข้าวแกง
หมดแล้วเรี่ยวแรงและความหวัง
อยากจะลืมเธอไป...ใจก็ยัง
แม้วิมานจะพังไปเมื่อวาน
ค่ำคืนหนึ่งหลังความรักถึงตอนจบ
นิยายรักติดลบกลบความหวาน
โอ้...กลิ่นหอมย้อมใจไม่ยาวนาน
ความรักไม่ทนทานสักเท่าไร
นอนกอดหมอนตอนนี้ไม่อบอุ่น
เมื่อไม่ได้กอดคุณไว้แ
2157
9
0
หน้าส่วนตัว
