หลบรัก หลบเรื่องรักพักใจอยู่ในสวน ผูกเปลญวนนอนห่มร่มพฤกษา หลับไม่ลงหลายราตรีที่ผ่านมา ภาพใบหน้าความหลังฝังใจเรา ยอมหลบลี้หนีห่างอย่างผู้แพ้ ใจอ่อนแอกับฝันถึงวันเก่า ปาดน้ำตามาหลบอย่างซบเซา ปล่อยความเศร้าให้จางเหมือนอย่างเคย แต่ครั้งนี้ที่เจ็บหนาวเหน็บกว่า เป็นเพราะว่าจริงจังดั่งคำเอ่ย รู้จักนานผ่านผันวันล่วงเลย รักมาเผยว่าลวงดวงใจตรม นกกู่ก้องร้องหาคู่อยู่ในสวน เจ้าคร่ำครวญสะอื้นยามขื่นขม เห็นคนจรนอนเปลเล่ห์รักจม อย่าร้องห่มเลยเจ้าเราเหมือนกัน ฯ