นรศิริ
ณ บ้านนี้ล้วนมากมีแช่งด่าบ่น
สุดจะทนเหลือจะทานต้านใจไหว
แสนทุกข์ร้อนอ่อนเพลียละเหี่ยใจ
อยากจะไปไกลสุดหล้าฟ้าแผ่นดิน
ทุกค่ำเช้าด่าทอพ่อป้าบ่น
น้ำตาแม่ร่วงหล่นคนติฉิน
รับกับความเจ็บปวดเป็นอาจิณ
น้ำตารินเจ็บแสนแทนแม่เรา
แม่ไม่เคยบ่นด่าหรือว่ากล่าว
มากเรื่องราวประดังทับแม่อับเฉา
แม่ไม่เคยโต้กลับหากรับเอา
ปัญหาเร้ารุมใจไฟสุมทรวง
พ่อยุแยงตะแครงป้ามาด่าแม่
ล้วนแต่คำต่ำช้านำมาหน่วง
แม่นั่งนิ่งน้ำตาหยดรินรดทรวง
น้ำตาเราร่วงหลั่งพรั่งพรู
แม่จ๋าแม่ของลูกปลูกชีวิต
แม่อุทิศทำสิ่งดีที่เลิศหรู
ใยกุศลผลบุญไม่หนุนชู
ทิ้งให้แม่หดหู่ทุกวันวาร
แม่ไม่เคยคิดร้ายกับใครอื่น
หากแม่ยื่นหยิบให้ใจส