เคยนับดาว นับเดือน ที่เกลื่อนฟ้า เคยเปลื้องผ้า วิ่งย่ำ กับน้ำฝน เคยปีนป่าย ห้อยโหน ด้วยความซน ผ่านวันจน เป็นผู้ใหญ่ พ้นวัยเยาว์ เห็นเพื่อนเรียน ก็อยากเรียน ตามทีใฝ่ จึงอำลา ความสดใส ในวันเก่า มาอยู่ใน สังคมเมือง ที่ซบเซา ที่ยึดเอา เงินงาน การดิ้นรน จากเด็กป่า มาจน ถึงวันนี้ จะก้าวเดิน แต่ละที ยังสับสน ต้องยืดอก ต่อสู้ สังคมคน เพื่อบรรลุ- ผลบนทาง สร้างปัญญา เรียนสำเร็จ ตั้งตัว ว่าบัณฑิต มีความคิด แน่วแน่ แก้ปัญหา อุทิศตัว เพื่อสร้างไฟ แห่งศรัทธา อุดมการณ์ตัวเสริมค่าปํญญาชน
1152
5
0
หน้าส่วนตัว
