วันวาน...
ความรักของเธอกับฉันเป็นเหมือนหมอกบาง-บาง
ที่คลุมเคลือเจือจาง..ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย
เหมือนเส้นโลหิตที่สูบฉีดไปทั่ว..ทั้งร่างกาย
ที่ทุกเส้นสาย..ต่างสำคัญ ไม่น้อยไปกว่ากัน
วันนี้...
ความรักของเราดั่งเรือน้อยกลางทะเล
ที่ถูกคลื่นพัดซัดโซเซ ดั่งต้องโทษมหันต์
เมื่อเมฆฝนลมพายุ โหมกระหน่ำเข้าในฉับพลัน
ท้ายที่สุดก็แตกสะบั้น..ไม่เหลือชิ้นดี
วันหน้า...
ความรักของฉันคงเฉกเช่นจินตนาการ
ที่วาดฝันไว้ซะหวาน..แต่ไร้เงาของความเป็นจริง