~ ~ พรำพรำฝนฝากไข้ คิดถึง ใจเปียกปอนตราตรึง แต่ร้อน รุมรุมผ่าวรัดรึง รู้สึก ในอกที่สะท้อน ทุกครั้งคือเธอ ~ คือเธอที่อยากให้ หัวใจ เคียงแนบแอบอิงไอ อุ่นถ้อย ปลอบทุกข์สุขห่วงใย เย้าหยอก ถึงห่างไกลใจร้อย รัดด้วยคิดถึง ~ คิดถึงคำร่ำร้อย รำเพย ต้องจิตเกินใดเคย ข่มไว้ อยากร้องออกบอกเลย แล้วหลบ ฉันคิดถึงเธอไซร้ สุดห้ามหักใจ ~ หักใจหักห่อนได้ โดยดี ด้วยคิดถึงมิมี หมดสิ้น ทุกวันทุกนาที เทียวนั่น เธออยู่ในใจดิ้น โดดด้วยบางที ~ บางที่ก็กลัดกลุ้ม เกินทน หมกมุ่นคิดถึงจน