ป๋อง สหายปุถุชน
ท้องนาข้าวหน้าแล้งแห้งเหลือหลาย
ข้าวยืนตายต้นแห้งแดงกรอบเหลือง
พื้นดินไทยแต่ก่อนเคยรุ่งเรือง
เคยฟุ้งเฟื่องสามัคคีมีน้ำใจ
อยากจะเล่าเมื่อคราวครั้งแต่ก่อน
ให้อาวรณ์คิดคำนึงดั่งน้ำใส
ครั้งแต่ก่อนที่ปู่ย่าทำนาไร่
ข้าวมากมายใช้หว่านไถลงในนา
ใครมีข้าวเอาไปแลกแจกกินถม
ไม่ทุกข์ตรมไม่ทุกข์ยากลำบากหนา
มีพอกินพอใช้สบายอุรา
นี่แหละหนาโอ้ชีวิตชาวนาไทย
มองในน้ำลำคองปลากองเกลื่อน
อยากจะเตือนเพื่อนชาวนาอย่าอาศัย
สารเคมีรี่ซื้อมาจะปราชัย
ข้าวปลาได้ทำลายดินถิ่นเกิดกาย
ดินจะแล้งปลาจะหมดรันทดจิต
โอ้ชีวิตชาวนาน่าใจหาย
หอยเค