แก้วประเสริฐ
๐ สุดโหยหา ๐
๐ ชีวิตล่วงผ่านกาลดั่นด้นฝัน
เพื่อรอวันซาบซึ้งตรึงสิ่งหมาย
หวังวันคืนเดือนปีกลับมิคลาย
สิ่งแปรกลายเวิ้งว้างจนว่างใจ
๐ โลดแล่นเดี่ยวอ้างว้างมิว่างเว้น
ซ่อนห้วงเด่นสุขสันต์อันสดใส
หมายสิ่งเร้นหมกสร้างสู่วางใน
เพียรเฉิดไว้จริงจังพบพังทลาย
๐ หลับตาคิดวางหลีกปลีกซ่อนเร้น
มิอยากเห็นสายใยพึงใฝ่ขยาย
ดุจฝนหล่นมากล้นจนประปราย
แล้วพลันหายเหมือนใจไร้คนเมิน
๐ ฟ้าเอ๋ยฟ้าดินคือถิ่นแว่นแคว้น
ยากโลดแล่นค้นหาพาใจเขิน
ห้วงแห่งใจมากนักรักที่เกิน
สุดเพลิดเพลินคงไว้ในเอกา
๐ ท้องฟ้าครึ้มดื่มด่ำด้วยน้ำฝน
ใยยากทนน้ำใจแสนไขว่หา
สิ่งแน่แท้เคยหวังครั้งเจตนา
โดยนำพาผ
หน้าส่วนตัว
1419
15
0
