เรือลำน้อยคอยแอบแนบตลิ่ง สายน้ำนิ่งเนิบเรียดเฉียดพฤกษา แสงทองทาบฉาบส่องท้องธารา สวยนักหนาคราน้ำฉ่ำตะวัน มองสะพานหวานใจเคยได้เดิน คอยชวนเชิญคนใช้ให้เหหัน ชมมัจฉามาว่ายเกะก่ายกัน หัวเราะลั่นเริงร่าพาสุขใจ ใยวันนี้มีฉันเหมือนวันก่อน เธอไม่ย้อนมาเยือนแชเชือนไหน ปล่อยฉันช้ำระกำจิตคิดเปลี่ยนใจ แจวเรือไปเรื่อยเปื่อยชาเฉื่อยมอง หันมองกลับลับไม้ใต้แดดต้อง ตะวันส่องสะพานพาลหม่นหมอง เพราะว่างเปล่าเหงาใครเคยใฝ่มอง ทิ้งฉันจ้องจดจำลาค่ำคืน 10 เมษายน 2547
464
2
0
หน้าส่วนตัว
