นั่งหลับตาสัมผัส...ด้วยรู้สึก คือส่วนลึกของใจเพ้อใฝ่หา ยื่นมือรับสัมผัสลมพัดมา รู้ศรัทธาจากใครคนไกลกัน... ทุกระลอกสายลมมาพรมผ่าน ดั่งขับขานรักงามในความฝัน คือสายใยลึกล้ำหว่างสัมพันธ์ มีคืนวันสวยงามระหว่างเรา... จึงขอฝากรู้สึกไว้ในสายลม ไปพลิ้วพรมโชยพัดขจัดเหงา รับรู้เถิดสายลมเย็นจะเป็นเงา คอยเคลียเคล้าบางเบาอยู่รอบกาย... โปรดจงรู้ความห่างไกลใช่ปัญหา ที่จะมาพลัดพรากเราจากหาย ในสายลมทุกระลอกบอกความหมาย อย่าเดียวดายหากสายลมยังพรมผ่าน...