ผืนผ้าใบคล้ายเคยเผยห้วงจิต พู่กันนิดมือน้อยที่คอยตวัด ให้สีเส้นเป็นไปดั่งใจคัด ภาพบ่งชัดช่ำชองปานคล่องเคย สีน้ำมันรังสรรค์ตระการก่อ ผสมพอจินตนาการนั้นเปิดเผย ใต้ภวังค์ครั้งเก่าคราวล่วงเลย แล้วเอื้อนเอ่ยเปรยเปรียบเทียบภาพเดียว ไร้รูปแบบแอบอิงสิงใจอยู่ สะบัดพู่กันพลั้งดังเศษเสี้ยว สีกระเด็นเป็นรูปชั่ววูบเดียว แต่ข้องเกี่ยวเหนี่ยวจิตให้ตึดตรึง ปราศกรอบกั้นคั่นขวางอันอ้างชี้ มีเพียงสีที่ใส่ปราศใครทึ่ง ไร้รางวัลภาพนั้นพลันรัดรึง ดุจซาบซึ้งผสานใจให้เพ่งมอง ฯ