..๏ มรสุมรุมเร้าเข้าทางฝัน เนิ่นนานวันอ่อนล้าน่าใจหาย เคยแกร่งกล้าล้าแรงเริ่มแฝงกาย เคยมั่นหมายไยหวาดหวั่นท่ามวันคืน หวนย้อนดูรอยเท้าที่ก้าวย่าง ทุกเส้นทางมืดมนสู้ทนฝืน คมเวลาบาดบากจนยากยืน ทนขมขื่นกลืนกล้ำความช้ำใจ หันมองดูจุดหมายคล้ายห่างแสน ดุจต่างแดนต่างด้าวเกินก้าวไหว ฤๅต่างภพรอจบสิ้นชีวินไป จึ่งได้ชัยในฝันนั้นมาครอง มรสุมรุมล้อมตรมตรอมจิต ช่วงชีวิตปวดร้าวจนเศร้าหมอง มีบ้างไหม? วันข้างหน้าฟ้าเรืองรอง เฝ้าเมียงมองชะตาตน...คนอ่อนแอ ๚ะ๛
1573
5
0
หน้าส่วนตัว
