ฉันพรวนดินรดน้ำ วางผังแปลงเล็กๆริมทาง ตรงที่ดินที่ว่าง เจือปุ๋ย .. ใส่ใจ โรยเมล็ดดอกดาวกระจาย ไม่นาน ผุดพราย เป็นดอกใหม่ เหลืองอร่าม ใบบาง พริ้วไป ชื่นชมในใจ...ไม่จืดจาง วันพ้นผ่าน ดอกดาวกระจายที่บานอยู่ข้างๆ นอนราบกับพื้นริมทาง ทิ้งรอยเท้าจางๆบนดอกใบ บางอย่าง...ก็เพียงเสี้ยววินาที ที่จะพังบางอย่างที่มี ที่ทำไว้ แต่ต้องใช้เวลาและความรู้สึกเท่าใด จะกอบกู้...อะไร อะไร ให้เหมือนเดิม