บินเดี่ยวหมื่นลี้
๏ ปล่อยความเหงาเข้างำในสำนึก
ปล่อยรู้สึกหมองตรมเข้าข่มเหง
ปล่อยความเศร้าโศกศัลย์เข้าบรรเลง
ปล่อยบทเพลงความหลังให้กังวาน
จ่อมจมเสียให้พอกับท้อแท้
รับพ่ายแพ้จองจำร้างคำขาน
ว่ายเวิ้งธารปวดร้าวให้ยาวนาน
ปล่อยช่วงกาลขื่นเข็ญเข้าเข่นทรวง
เก็บความรักความหวังลงฝังกลบ
ป้ายปาดลบเรื่อรุ้งท่ามคุ้งสรวง
เมินสูรย์จันทร์ธารดาวที่พราวดวง
ทิ้งคาบช่วงงดงามไปตามใจ
จักตายไหม?? หากก้าวแม้นร้าวจิต
ถึงหลงทิศเถื่อนเถินจักเดินไหม??
หอบสำนึกทุกอย่างเดินทางไป
เพื่อจะได้เรียนรู้และสู้ทน
ปล่อยความเหงาแอบอำในสำนึก
แม้นรู้สึกรุนแรงทุกแห่งหน
ปล่อยความช้ำย้ำตอกย้อนยอกมน
เข้าท่วมท้นหัวใจเสียให้พอ๚ะ๛
1425
1
0
หน้าส่วนตัว
