นกตะวัน
หลังจากเลี้ยวขวาแล่นมาตามถนนเลียบเมืองได้สักพัก รถได้เลี้ยวขวาอีกครั้งแล่นมาตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4054 มุ่งสู่ที่ทำการอุทยานฯ แม่ฝาง ผมมองดูดอยผ้าห่มปกที่แลเห็นอยู่ลิบๆ รู้สึกอาลัยอาวรณ์อย่างบอกไม่ถูก แต่มิใช่ว่าผมจะต้องอำลาจากดอยในตอนนี้ เพราะคืนนี้ผมยังต้องพักแรมอยู่ ณ ที่ทำการอุทยานฯ ซึ่งอยู่ที่เชิงดอยผ้าห่มปกจนถึงวันรุ่งขึ้น จึงยังคงรู้สึกใจชื้น รีบหันไปมองดูไร่หอมทางฝั่งซ้ายซึ่งกว้างไกลสุดตาจนจรดเชิงดอยผ้าห่มปก
จากถนนจนสุดหยุดเชิงดอย
ลายเส้นพร้อยดั่งผืนพื้นดินเขียว
ล้วนหอมแดงแฝงดินน่ากินเชียว
เห็นต้นเขียวเคี้ยวคดหลั่นลดไกล
ยามลมพัดสะบัดโบยโชยต้นสั่น
ไร่หอมนั้นเนิบนาบ
710
2
0
หน้าส่วนตัว
