ครูกระดาษทราย
มีฤาษีตนหนึ่งเลี้ยงลิงไว้
กับเจ้านกปากไวร้ายนักหนา
มันช่างฟ้องพระฤาษีทุกเวลา
ลิงโดนด่าประจำช้ำสุดทน
แล้ววันหนึ่งซึ่งฤาษีนี้ไม่อยู่
เจ้าลิงจู่โจมจับนกถอนขน
หนอยแน่ะเจ้าปักษาฟ้องข้าซน
ฤาษีบ่นระอาข้าแค้นใจ
ถอนขนแล้วก็นำเจ้านกน้อย
จอมปากพล่อยหวังฝึกหัดดัดนิสัย
ซุกลงกระบอกไม้ไผ่ทันใด
มิห่างใกลข้างอาศรมลมพัดเย็น
ฝ่ายฤาษีกลับมาทันเหตุการณ์
จึงบันดาลโทสาคราได้เห็น
ก็เฆี่ยนเจ้าวานรจนกระเด็น
ลิงลำเค็ญพระฤาษีมิรักมัน
จึงกลั้นใจคลานมาวายชีวาตม์
อยู่แทบบาทพระฤาษีสุดโศกศัลย์
นำร่างไร้วิญญามาฝังพลัน
ณ ตรงนั้นเกิดต้นไม้ให้ผลดี
พระฤาษีเก็บมาผ่าน่าแปลกยิ่ง
ด้วยรูปร่างคล้ายหน้า
3482
7
0
หน้าส่วนตัว
