โอเลี้ยง
เหงาหงอยเหงา..ดังซ่อน..ศรโศกเศร้า
ร้อนรุ่มเร้า..เผาทรวง..รัวหลอกล่อ
ทุกทิศทาง..เหมือนช้ำ..ร่ำเรียกรอ
คลอครวญคอย..พะนอ..แทรกทรวงโทรม
ช้ำชอกชา..ยามห่าง..ไห้โหยหวน
ชักเชิญชวน..กวนจิต..ทุ่มถาโถม
ตามติดแต้ม..แซมร้าว..ราวไล้โลม
ห้ามหักโหม..ปลดทุกข์..หยุดยากเย็น
ค่ำคืนคอย..ปล่อยใจ..วุ่นวายไหว
หม่นเมื่อหมาย..หวังใคร..หวนหาเห็น
ฝากใฝ่ฝัน..กับฝน..ลิ่วลับเร้น
โปรยไปเป็น..คำนัย..ทักทายเธอ
ห่วงหวงหา..ทุกครา..ที่ทุกข์ท่วม
อาบไออ่วม..ช่วงเหงา..เศร้าเสมอ
เหม่อหมองไหม้..ยามโศก..เผลอพล่ามเพ้อ
จิตจดจ่อ..คิดเจอ..คนคุ้นเคย
นั่งนับนาน..ถึงวัน..เหินห่างหาย
มีมากมาย..เกินกล่าว..อิงอ้างเ