28 มีนาคม 2545 09:50 น.
กาดาษ
พยายามแล้วที่จะไม่รักเธอ
แต่ใจก็ยังพลั้งเผลอจนห้ามไม่ไหว
ไม่อาจจะฝืนและหักห้ามหัวใจ
ทั้งที่รู้ว่ารักไปก็ไม่ได้อะไรคืนมา
มีแต่เจ็บช้ำและเสียใจเปล่า-เปล่า
แต่ใจเหงา-เหงาดวงนี้ก็ยังทนไหว
แม้รักครั้งนี้เธอจะไม่เห็นค่าอะไร
ฉันก็ยังดีใจที่ครั้งหนึ่งเคยได้..รักเธอ
27 มีนาคม 2545 16:04 น.
กาดาษ
ตื้นตันที่สุดเลยรู้ไหม
ที่คนของหัวใจกลับมาในวันนี้
พร้อมกับถ้อยคำที่แสนดี
ว่าคิดถึงฉันคนนี้จนหมดหัวใจ
อยากจะกระโดดเข้าไปกอด
แล้วหอมเธอซักฟอดใหญ่ๆ
แต่ก็ต้องยับยั้งเอาไว้
เมื่อเห็นแววตาใสๆของน้องชายตัวดี
ทำได้เพียงเดินเข้าไปใกล้ๆ
แล้วกระซิบเบาๆจากหัวใจว่าฉันคนนี้
ก็คิดถึงเธอมากเหมือนกันนะคนดี
เพราะใจดวงน้อยนี้ ยกให้เธอไปแล้วทั้งใจ
27 มีนาคม 2545 12:00 น.
กาดาษ
เมื่อเจอกับเธอวันนั้น
ใจฉันก็เพ้อฝันหวั่นไหว
วัน-วันไม่เป็นอันทำอะไร
ได้แต่ปล่อยใจล่องลอยไปหาเธอ
เพื่อนบอกฉันคงเป็นเอามาก
ดูจากที่ฉันนั่งพร่ำเพ้อ
แถมกลางคืนยังนอนละเมอ
เรียกแต่ชื่อเธอตลอดคืน
เพราะเธอคนเดียวเลยรู้ไหม
ที่ทำให้ฉันต้องเป็นอย่างนี้
จะลงโทษเธออย่างไรดี
ยึดหัวใจทั้งหมดที่เธอมีเลยเป็นไง
27 มีนาคม 2545 12:00 น.
กาดาษ
อยากหยุดเวลาไว้ตรงนี้
เวลาที่ยังมีเธออยู่ข้างกายฉัน
ไม่อยากให้ผ่านไปเลยนะคืนวัน
ได้โปรดปล่อยให้ฉันอยู่ข้างเธอ
แต่มันคงเป็นไปไม่ได้
เพราะเวลาต้องผ่านไปเสมอ
แล้วฉันจะทำอย่างไรดีล่ะเธอ
ก็ฉันอยากอยู่ข้างเธอตลอดไป
27 มีนาคม 2545 12:00 น.
กาดาษ
จะไม่โกรธเธอเลยที่รัก
แค่ได้รู้จักก็ดีแค่ไหน
จะไม่โทษ หากเธอเปลี่ยนใจ
จะอย่างไรก็ดี หากเธอชอบใจ
----------- ก็ทำ ----------
คงไม่มีวันรู้ใจเธอ
เพราะที่เจอคือความห่างเท่านั้น
ขอบคุณที่บอกว่ายังรักกัน
แต่รักเราไม่มีความผูกพันธ์
--- เพราะไกลกันเกินตาจะอาทร ---
อย่ากลัวว่าฉันจะเสียใจ
หากเธอจะไป อย่าห่วงหลัง
เพราะเธอมีค่า เกินกว่าจะฉุดรั้ง
หากเธอมีทางที่ดีกว่า
---------- อย่ารั้งรอ ---------
หน้าส่วนตัว
489
