30 มีนาคม 2545 10:48 น.
กาดาษ
ฉันชอบรอยยิ้มของเธอ..เพราะมันช่างน่ารัก
ฉันชอบเสียงทายทักของเธอ..เพราะมันช่างสดใส
ฉันชอบความอ่อนโยนของเธอ..ที่มันมีอยู่ในหัวใจ
ฉันชอบดวงตาจริงจัง..ที่มันไม่ยอมใครของเธอ
ฉันชอบที่เธอเป็นคนเปิดเผย..และเรียบง่าย
ฉันชอบที่เธอแต่งกายตามสบาย..และไม่ฟุ้งเฟ้อ
ฉันชอบอุปนิสัย..ที่แสนจะจริงใจของเธอ
เพราะฉันชอบมากมายอย่างนี้สิเออ..จึงเผลอใจ
30 มีนาคม 2545 10:48 น.
กาดาษ
เราเป็นเพื่อนกันมาก็หลายปี
แต่มาวันนี้ใยเธอดูเปลี่ยนไป
สายตาที่มองมาก็ทำให้ฉันต้องหวั่นใจ
ไม่อยากให้เธอคิดไปไกลเกินกว่าเพื่อนที่ดี
หยุดมันไว้แค่นี้เถอะนะ
เพราะฉันไม่อยากจะเปลี่ยนอะไรในตอนนี้
มิตรภาพความเป็นเพื่อนที่แสนดี
ฉันอยากเก็บความทรงจำนี้ให้นาน-นาน
30 มีนาคม 2545 10:48 น.
กาดาษ
ยังตอบตัวเองไม่ได้เลย..
ว่าทำไมเธอทำเมินเฉยกับฉัน
ที่ผ่านมาเธอคงไม่เคยเห็นค่าของความผูกพัน
เธอคงคิดว่าฉัน..มันไม่มีหัวใจ
แต่เธอจะรู้บ้างไหมว่า..
ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันต้องเสียน้ำตาไปมากแค่ไหน
ถึงกระนั้นฉันก็ยังไม่เคยคิดจะจากเธอไป
แต่เธอทำไม..จะเป็นฝ่ายจากฉันไปเสียเอง
ฉันได้แต่เฝ้าโทษตัวเองว่าเป็นคนผิด
แต่ฉันก็ไม่เคยคิดเลยว่า..เธอจะผิดบ้างไหม
ฉันไม่โทษหรอกนะที่เธอคิดจะเปลี่ยนใจ
เพราะถึงอย่างไร..ฉันก็ยังรักเธอหมดใจอย่างเดิม
29 มีนาคม 2545 12:14 น.
กาดาษ
ฉัน...ที่ผิด
dokkoon
หากรักฉันแล้วมันเป็นความผิด
เธอคิดได้อย่างไรหนอใจหญิง
ในเมื่อใจของฉันนั่นรักจริง
แสนรักยิ่งไม่มีใจเผื่อใครเลย
หากเธอผิดเพราะไว้วางใจฉัน
แล้วใครกันที่เธอไว้ใจได้เอ่ย
ทุกอย่างที่เป็นฉันยังไม่เคย
ปิดบังเธอเลยแม้อย่างเดียว
คงเป็นฉันที่ผิดเองหละใช่ไหม
ที่หัวใจมอบให้นั้นมันแห้งเหี่ยว
มันไม่ใช่อะไรที่ต้องการแม้นิดเดียว
เธอจึงเบี้ยวตัดฉันไปพ้นใจเธอ
เธอไม่เข้าใจ
กาดาษ..
เธอบอกว่า..ที่ฉันโทษว่าตัวเองผิด
เพราะฉันคิดจะจากเธอไปใช่ไหม
จริงๆ แล้วฉันคิดว่าเธอคงไม่รู้อะไร
เพราะที่ฉันโทษตัวเองว่าผิดไป..ก็แค่น้อยใจเท่านั้นเอง
เธอคงไม่รู้เลยสินะว่า..
แม้หัวใจที่เธอให้มา..จะแห้งเหี่ยวสักแค่ไหน
แต่ผู้หญิงอย่างฉันก็รักเดียวใจเดียวไม่เปลี่ยนใจ
ไม่เคยคิดเบี้ยวตัดเธอไป..จากใจฉันเลย
29 มีนาคม 2545 10:19 น.
กาดาษ
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
ฉันอาจไม่เคยบอกเธอเลยว่า..รักเธอแค่ไหน
เธออาจรู้สึกว่าฉัน..ไม่เคยทำให้เธอมั่นใจ
แต่ก่อนที่เธอจะจากไป..เชื่อฉันได้ไหม
อยากให้คนไกล..มั่นใจว่ารอ
หน้าส่วนตัว
854
