3 มีนาคม 2553 13:33 น.
จะไม่เด็ด.
เสียงลมล่องบรรเลงเพลงพิศวาส
ลู่ลมลาดลอยไกลห้ามใหลหลง
ผ่านผะแผ่วแน่วแน่แม่โฉมยงค์
น้าวอนงค์ด้วยสำเนียงเสียงดนตรี
ขับสังคีตโสภิณจินต์ชุ่มฉ่ำ
เพียรเหยาะย้ำอารมณ์ถมศิลป์ศรี
คนธรรพ์ขับสดับยินสั่นอินทรีย์
กล่อมนารี ณ ที่ร้างห่างสัญจร
พล่ามวิพากษ์ธรรมชาติที่ดาษดื่น
ท่ามวันคืนที่ผ่านพ้นบนสิงขร
เพลงเดียวดายร่ายร้องคล้องอาวรณ์
นิมิตซ้อนกับฝัน..นั้นของนาง
ภาพดาวตกตระหนกจิตดีดพิณเร้า
กลุ้มทรวงเราข้ามคืนฝืนรุ่งสาง
เพลงพัดแผ่วแอ่วเยือนเรือนรุงราง
สู่โสตนางรังสรรค์ฝันละมุล
...แบบว่า
2 มีนาคม 2553 15:55 น.
จะไม่เด็ด.
ถูกมะเร็งเข้ากัดกินเกือบสิ้นชื่อ
สะลึมสะลืองัวเงียเพลียไม่หาย
นอนไม่หลับสับสนกระวนกระวาย
หูตาลายอารมณ์ค้างเป็นบางเวลา
เจ้ามะเร็งตัวร้ายคล้ายรู้จัก
จอดพำนักใกล้ใกล้ใจให้กังขา
เข้าจู่โจมยามอ่อนแอแพ้เรื่อยมา
ดูเหมือนว่า(มัน)จะรู้ใจ..ไม่ธรรมดา
เริ่มรู้ตัวก็เมื่อสายกลายติดกับ
จำทนรับมะเร็งเข้าเศร้าหนักหนา
จะตื่นกลัวหรือก็โดนจนชินตา
ประดาหน้าท่าทะเล้นไม่เว้นวัน
จึงทำตัวให้คุ้นพ่อคุณ เหงา
ที่เพียรเฝ้ามาตีสนิทชิดใจฉัน
มาไม่บอกไม่กล่าว...มาทั้งวัน
ขนาดกินข้าวตอนกลางวัน..(มัน)ยังมา..อิอิ
...แบบว่า..หนุก ๆ นะ
1 มีนาคม 2553 17:37 น.
จะไม่เด็ด.
๐ ภาพเพ็ญเด่นฟ้า
จันทราช่างสวย
งามด้วยแสงผ่อง
ยิ่งพิศงามเพิ่ม
ใจเริ่มลุ่มหลง
พะวงเรียกร้อง
หัวใจลอยล่อง
กระต่ายจึงต้อง
จดจ้องแต่จันทร์
๐ เพราะกลัวความเหงา
ที่เฝ้าคอยพราก
สู่ฟากไกลฝัน
สู่ที่มืดมิด
ดวงจิตเหงาหงอย
อ้อยสร้อยอย่างนั้น
พ้นคืนข้ามวัน
ไม่เห็นหน้าจันทร์
ให้หวั่นในทรวง
...อิอิ..แบบว่า
ภาพจาก...http://www.uppicweb.com/ir/986737283.jpg
25 กุมภาพันธ์ 2553 09:48 น.
จะไม่เด็ด.
เปลวประหนึ่งว่าไฟจะไหม้มอด
สุมขอนขอดขื่นขมอารมณ์หมอง
ผ่านเพลาระอาจิตเผินพิศมอง
จะกู่ร้องอย่างไรใจอ่อนโรย
ทั้งมวลหมู่มุ่งหมายให้วายวอด
หมู่ใดรอดหรือคลายให้หายโหย
เพียงประหารหนึ่งไปให้แดโดย
ความร่วงโรยก็ปรากฎหมดแผ่นดิน
สุดใจฝืนคืนภาพระนาบเก่า
ภาพที่เราคุ้นตาคราทอดถวิล
ผู้เร่งเร้ามวลกายให้วายวิญญ์
นัยหรือสิ้นเผ่าพงศ์จริงคงควร
ไฟลนทรวงล่วงนานกาลใดดับ
ใจพังพับลงเท่าใดจึงได้หวล
ความร่มเย็นเป็นสุขทุกหมู่มวล
หวังใคร่ครวญจงเกิด..ประเสริฐจริง
.แบบว่า..ไม่รู้สิ
13 มกราคม 2553 22:22 น.
จะไม่เด็ด.
ฝากจุมพิตนิทรานิราร้าง
แด่น้องนางหนึ่งนี้ที่ห่วงหวง
จำจากไกลห่างเจ้าเศร้าสุดทรวง
หมายจะล่วงข้ามฝั่งดั่งใจปอง
แหงนมองฟ้าคราหนึ่งยังซึ้งภาพ
รอยรูปทาบเทียบนั้นพระจันทร์หมอง
ละอองดาวเกลื่อนกล่นหรือสนครอง
ดนูต้องแต่หน้า...ขวัญหล้าล่องลอย
ข้าศึกรุมเข้าประชิดทิศใต้เหนือ
ช่างเร่งเชื้อไฟสงครามจำล่าถอย
วางพลหมื่นยืนประจันกั้นแนวคอย
เห็นแต่น้อยหรือครั่นคร้ามตามกำลัง
คืนมืดมิดปิดทางสว่างเพียงฟ้า
แสงจันทราจ้าละมุลอุ่นความหลัง
หวังการศึกไม่ยืดเยื้อจนเรื้อรัง
ภักดีตั้งเป็นแกนหลัก..รักเป็นรอง..
...แบบว่า