5 เมษายน 2552 08:14 น.
จะไม่เด็ด.
ฟากฟ้างามลุ่มน้ำอิระวดี
ริมฝั่งนทีเร้าฤดีกระแสสินธุ์
กลางพงไพรหวั่นใจโฉมยุพิน
สุดชีวินใฝ่ถวิลโฉมบังอร
ฟ้าพร่างพราวเด่นอะคร้าวสว่างไสว
เปล่าเปลี่ยวใจห่วงใยดวงสมร
ยลจันทราต่างหน้าแสนอาวรณ์
ยิ่งร้าวรอนถ่ายถอนดวงแด
ไปรบข้าศึก ณ แห่งใหน
จะขาดใจจำห่างไกลดวงแข
แม้ไม่ตายจะหมายกลับเมืองแปร
โอบรับขวัญแม่กุสุมาชู้ชม
ใจยึดมั่นต่อมิ่งขวัญจันทรา
แต่ห่วงกัลยากุสุมาพธูสม
หวังเจ้าอยู่เอ็นดูภิรมย์
กลับต้องระทมทับถมวิญญา
เลือดชายไหล หลั่งทั่ว ปฐพี
ไฉนชีพนี้ถึงอาภัพหนักหนา
เสียเชิงชายให้เจ้าสอพินยา
หาญหักอุราจะนิ่งช้าอยู่ใย
แสนเจ็บใจ คนรัก โดนรังแก
จะเผาเมืองแปรให้มันวอดวาย
ถึงจะอยู่ขอให้โลกลือชาย
ถึงจะตายขอให้ได้ลือชา
กรำศึกหนักแม้ต้องลำเค็ญ
ศึกรักไม่เว้นยากเย็นหนักหนา
ถึงม้วยมรณ์ขอได้ก้องโลกา
ชาติชายอย่างข้า...สิบทิศมิเกรง..
ยินเสียงกลองลั่นแล้ว ดวงใจ
จำจากเจ้าสวาทไกล ยากยั้ง
สุดเหลือที่อาลัย ยามห่าง อาวรณ์
ด้วยเกียรติชาติชายรั้ง ภักดิ์พื้น แผ่นดิน
4 เมษายน 2552 12:54 น.
จะไม่เด็ด.
ยลแสงรอนอ่อนล้า ถวิลจาก
นานล่วงด้วยทรวงฝาก หนึ่งไว้
คำพรอดออดอ้อนยาก ลืมซึ่ง สเน่หา
ด้วยวาดจิตคลั่งไคล้ จบได้ ไฉนคำ
สูญสิ้นแสงอับไร้ หนทาง
ถวิลลับเกินจับวาง หว่างนั้น
หทัยปรวนสุดอำพราง รักก่อ กระหาย
ไกลสมุทรสุดเขตนั้น สาปสิ้น สูญแสง
พาลเจ้าดวงดอกแก้ว มาหาย
หวังอยู่จนชิพวาย คู่แท้
เดือนดับลับมิวาย จะครุ่น คิดถึง
จิตหดหู่อยู่แม้ หลับแท้ ละเมอ
สุรีย์แรงแห่งห้วง จักรวาล
ถึงอยู่แต่บรรพกาล ก่อนโน้น
แท้ก็มิอาจทาน ทนต่อ นิรันดร์
เหมือนรักหรือหลีกพ้น ต่อท้า ชะตากรรม
...แบบว่า
31 มีนาคม 2552 21:29 น.
จะไม่เด็ด.
โอ้ว่าเอ๋ยขบถคำที่ย้ำหลอก
สุดจะยอกอกชายให้วายไหว
ฉุดคำรักจากร่องทรวงที่หน่วงใจ
จะฝันใฝ่ต่อรองหรือหมองตรม
ด้วยว่าใฝ่ในคำย้ำประหาร
ถึงสะท้านซ่านดวงแดก็แลสม
จิตเหนี่ยวนำเสียผู้จะรู้ชม
สูญภิรมย์พรมทางลางอเวจี
สะท้านทรวงล่วงนี้จะพลีตอบ
ด้วยหมดชอบหวังหมายได้สักขี
หรือน้อมนำสตรีวนหนฤดี
สืบแต่นี้จะไม่มี....ฤดีดวง
29 มีนาคม 2552 14:04 น.
จะไม่เด็ด.
โอ้สุรา..มีมาแต่ก่อนเก่า
เป็นเรื่องเล่าต่อกันให้นานโข
ก่อนมีกษัตริย์ครองพาราว่าใหญ่โต
แต่ทุกโขเศร้าหมองตรองทุกข์ตรม
พลันก็มีสามี(สุ)ภรรยา(รา)หนึ่ง
ได้น้ำซึ่งเป็นอัมริดมีรสขม
ถ้าได้ดื่มจะเกษมสุขลืมทุกข์ตรม
ถ้าได้ดมจะปลดเปลื้องพันธนาการ
ครั้นราชาได้ลองถึงต้องจิต
ไม่หวลคิดเวียนว่ายในวัฏสงสาร
พ้นขอบห้วงเกินวาดคาดประมาณ
จึงประทานนามนั้นว่า.....สุรา
..อิอิ..แบบว่าไปขุดคุ้ยตำนานเก่า ๆ มาเล่าใหม่อะครับ...
...ปล.อย่าดื่มให้หนักนะครับ...อิอิ
27 มีนาคม 2552 16:38 น.
จะไม่เด็ด.
ฉันอยากไปในที่ไม่มีใครหาพบ
อยากหยุดรบกับใจคลายเศร้าหมอง
ไปในที่ที่ได้อาบแสงสีทอง
หยุดแล้วมองฟ้างามยามอัสดง
ปล่อยหัวใจไหลระเรื่อยเอื่อยลมลูบ
แล้วพรมจูบกับดอกหญ้างามระหงษ์
มือเรียวงามกวาดรวงเรียวเลี้ยวเลาะลง
นั่งพักลงตรงหว่างชลล้นธารา
สูดกลิ่นไอแห่งธารน้ำย่ำลงกวัก
มาลูบพักต์ไล้อังคารให้ซ่านซ่า
หยิบไม้แหลมหอกคมถล่มฝูงปลา
เป็นอาหารอันโอชาเมื่อยามเย็น
ได้อิ่มหนำสำราญคลานหาที่
เอนอินทรีย์ลงหลับทับทุกข์เข็น
ตื่นขึ้นมาก็ได้เจอสายหมอกเย็น
ไม่อยากเป็นเพียงแค่ฝัน...อย่าหยุดฉันเลย..
.....แบบว่า
หน้าส่วนตัว
1436
