6 กันยายน 2549 14:40 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
เชิญเธอจากไปจากฉันเลย อย่าทำเฉยทำเป็นว่ารักกัน
เธออยากจากจากไปฉันก็รู้ทัน ทิ้งความฝันที่ฉันนั้นคอยมายาวนาน
อย่างไร เชิญตามเขาไป นานแค่ไหน ตามเธอพิจารณา
หากไปแล้วได้โปรดอย่ากลับมา อย่ากลับมาหวนความทรงจำ
เขามีดีตรงไหนที่ไปรักเขา ฉันเฝ้าคอยรักเธอมานานเท่าไหร่
ช้ำใจกับรักอกหักจนต้องร้องไห้ ไม่เคยมีใครสนใจฉันเลย
อยากจะหนีความช้ำไปให้ไกล หนีไปไหนภาพเธอก็ตามหลอกหลอน
กับความจริงที่คอยตามยอกย้น จะอาทรเฝ้าคิดถึงอยู่ได้ไง เพราะเหตุอะไร
6 กันยายน 2549 14:18 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
ดาวดวงน้อยลอยไกลห่างอยู่บนฟากฟ้าแสงริบหรี่
หมอกควันมืดมิดไม่เห็นอะไร ฟ้าคืนนี้มีความหม่นหมอง
ไม่มีหรอกสิ่งที่หวัง ได้มาด้วยความง่ายดาย
ไม่มีหรอกสิ่งที่ฝัน จะได้มาด้วยความยากเย็น
สักวันหนึ่งคงเป็นวันของเรา สิ่งที่ไม่เคยได้ตามต้องการเลย
จะได้ตามหวังที่คอยมาตั้งนาน มันเนิ่นนานกว่าจะได้ในสิ่งที่หวัง
ไม่มีหรอกฟ้าจะมืดมนตลอดไป มีบางครั้งที่ฟ้าสดใส
ไม่มีหรอกฟ้าจะสดใสตลอดไป เช่นกันชีวิตคนก็เปรียบเหมือนท้องฟ้า
6 กันยายน 2549 13:59 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
อยู่เฉยมานานไม่เคยสนใคร และไม่รับรู้เรื่องของหัวใจ
ทนมาคนเดียวไม่เห็นเป็นไร แล้วมาวันนี้เจอเธอได้ไง
ไม่น่าเชื่อเลยว่ายังมีผู้หญิง ที่สวยงาม น่ารัก อ่อนโยน
ไม่อยากเชื่อเลยว่ามีนางฟ้า เดินอยู่บนโลกใบนี้
มันเกิดกับฉันในวันหนึ่ง อากาศร้อน อบอ้าวดั่งไฟเผา
ร้อนรน ห่อเหี่ยว ไร้เรี่ยวแรง แต่ จู่ๆ ก็ได้เห็นเธอ
หัวใจเกือบหยุดเต้นเมื่อได้เห็น ความฝันเป็นจริงขึ้นมาทันใด
ก็ฝันถึงเธอมาตลอดตั่งแต่ไหน นึกว่าเธอคนนี้ไม่มีตัวตน
แล้วนางฟ้าก็โบยบินจากไปในอ้อมกอดของคนที่คู่ควร
ปล่อยฉันให้ค้นพบความจริงที่งง และรู้ตัวว่าได้แค่เห็นก็บุญแล้ว
6 กันยายน 2549 13:31 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
ท่ามกลางยามค่ำคืน ไร้แสงสว่างมีแต่ความมืดมน
ลองมองไปจนสุดสายตา ไม่พบแสงอันใด
หยุดลองพักสายตา แล้วลืมตาโลกดั่งร้างผู้คน
กวาดสายตาไปเจอแสงสว่าง ดั่งค้นพบแสงนำทาง
ผ่านชีวิตมาครึ่งค่อนทาง ผ่านปัญหาเรื่องราวมามากมาย
ล้มลุกคลุกคลานมากี่หน เก็บความพ่ายแพ้เป็นบทเรียน
เก็บความรู้สึกโหดร้ายไว้ข้างใน จองจำกับความอ่อนแอ
คือถ้อยคำจดจำไว้จนขึ้นใจ รับรู้ไว้แต่สิ่งดีงาม งดงาม
6 กันยายน 2549 12:29 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
พบเธอด้วยความบังเอิญ ฉันกำลังเดินอย่างไม่มีจุดหมาย
อยู่ๆเธอก็เดินเข้ามาทักทาย ถามไถ่ถึงคนที่เธอรัก
ตั้งแต่วันที่เขาเดินจากลา เห็นนัยตาเธอซ่อนความเศร้าเอาไว้
แม้ดูเธอจะร่าเริงเพียงไร ใครก็รู้ว่าเธอยังรักเขาอยู่
เขาทำเธอได้ ปฏิเสธความรักที่เธอมี ความรู้สึกดีๆที่เธอหยิบยื่นให้
เขาแกล้งไม่เคยให้ความสำคัญอะไร แต่ข้างในเขายังรักเธออยู่
แม้เธอแสดงอาการมีความสุขขนาดไหน แต่ในแววตาเธอแอบซ่อนความเศร้า
ความรู้สึกของเธอที่ยังว่างเปล่า แผ่วเบาเหมือนคนไร้วิญญาน
เธอรักเขา แต่เขาแกล้งไม่รักเธอ ฉันรักเธอ แต่เธอจะไม่มีวันรู้
และตลอดไปจะเก็บไว้เป็นความลับอยู่ จะไม่มีวันได้เปิดเผยออกมา
ความสัมพันธ์ที่มีอาจโดนทำลาย เป็นเพียงพี่ชายในสายตาเธอเท่านั้น
ทุกสิ่งทุกอย่าง คงเป็นได้แค่นั้น แค่น้องสาวและพี่ชายหากบอกไปฉันรู้ดีจะเกิดอะไร
หน้าส่วนตัว
692
Lovers
0 คน เลิฟศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
