1 กันยายน 2549 16:46 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
หันหน้าหาแสงอาทิตย์ จงคิดสู้ปัญหาอย่างกล้าหาญ
เฉกเช่นดอกทานตะวัน ยืนสู้หน้าแดดร้อนแผดเผา
เกิดเป็นคนทั้งทีอย่าหนีปัญหา เค้นความกล้าออกมาจากความกลัว
ถึงแม้ร่างกายจะสั่นใจเต้นระรัว ถึงกลัวก็คิดจะสู้แล้วกัน
ให้มันรู้ดำรู้แดงกันไป ให้มันตายกันไปสักข้าง
ถ้าหนีต่อไปคงไม่พบแสงสว่าง ต้องกล้าเผชิญกับปัญหา
เผชิญหน้ากับความจริง ไม่ทิ้งตัวเองหนีหัวซุกหัวซุน
เป็นคนขี้ขลาดที่หมกมุ่น กลัวกับความพ่ยแพ้
ใจอ่อนแอเกินไปหรือเปล่า งี่เง่าสิ้นดีทุเรศจะตาย
ต้องกล้าหาญไม่กลัวสิ่งท้าทาย วันนี้ขอสู้ตายอย่างมีศักดิ์ศรี
1 กันยายน 2549 16:09 น.
ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
ได้พบได้เจอใครๆ ไม่สนใจเลยสักนิด
แม้ไม่เข้ามาในชีวิต ไม่เห็นติดอกติดใจ
เพียงเจอเธอแรกเห็น น่าจะเป็นรู้สึกอ่อนไหว
หนาวร้อนขึ้นมาข้างใน แม้เพิ่งเห็นเธอเดินจากไป
เธอเป็นแค่เพียงคนแปลกหน้า ที่ผ่านมาฉันไม่เคยรู้จัก
นั่นก็ทำให้ฉันเกิดนึกรัก อย่างหนักเฝ้ารอเธออยู่ที่เดิม
เมื่อไหร่หนอที่จะเจอกันอีกครั้ง ฉันยังหวังลมแล้งอยู่เรื่อยไป
สักวันอาจจะเป็นไปได้ไหม เมื่อไรฉันจะเจอเธออีกที
ฉันเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอ เธอเป็นคนแปลกหน้าสำหรับฉัน
รอคอยพบเธออีกครั้งอยู่ที่นั่น เผื่อบังเอิญได้เจอกันอีกครั้งนึง
Lovers
0 คน เลิฟศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
หน้าส่วนตัว
995
