ด้วยความเหนื่อยยาก แม่ถักทอความรักเป็นเสื้อผ้าสวมให้ ประแป้งไว้บนแก้มและหน้าผาก ให้มันออกไปวิ่งเล่น จนเมื่อเย็นย่ำ ขอบฟ้าเปลี่ยนเป็นสีแดงอมเทา ค้างคาวเริ่มบินออกไปหากิน ความห่วงหาอาวรณ์ ทำให้แม่ต้องเดินย่ำไปทั่วหมู่บ้าน พร้อมกับเสียงตะโกนกู่ เมื่อพบหน้ามันอีกครั้งบนลานดิน แม่ก็ได้เห็นว่าฝุ่นไคลจับอยู่เปรอะเปื้อน ทั้งแก้มและหน้าผาก แทนแป้งที่แม่ประเอาไว้ และอาภรณ์แห่งความรักของแม่เหล่านั้นก็เปรอะเปื้อน แม่เปลื้องอาภรณ์อันสกปรกออกซัก เพื่อให้มันสวมใส่ครั้งต่อไป แล้วจูงมือมันไปอาบน้ำและถูคราบไคลให้ มันจะสะอื้นไห้เพราะความไม่รู้จักความสะอาดและความรักของแม่
ตะวันลับฟ้าไปสิ้นแล้ว แม่ป
หน้าส่วนตัว
1767
0
0
